همه دارایی من رو بفروش برای همه چیز, همه چیز بجز تو

همه دارایی من رو بفروش برای همه چیز, همه چیز بجز تو

همه دارایی من رو بفروش برای همه چیز, همه چیز بجز تو

  بدون مقدمه چینی می روم سراغ اصل مطلب. فقط با ذکر همان معذرت های همیشگی بابت تاخیرهای همیشگی ام و تشکر از پی گیری علاقه مندان و همه ی کسانی که از سر لطف نظر می دهند - حتی منفی. ببخشید که معمولاً در دادن پاسخ به پیام ها کلی تاخیر می کنم. تاخیر انگار قرار است یار و همراه همیشگی من بماند. او را و مرا ببخشید. مثلاً قرار بود بدون مقدمه چینی برویم سراغ اصل مطلب. این تاخیر را هم ببخشید. گفتم که...

 زیبایی نفس گیر موسیقی آگالوچ(Agalloch) را فقط با تجربه کردن/شنیدن آن می توان دریافت. با گوش دادن به آثار این گروه به بهترین شکل می توان ظرفیت های عظیم موسیقی متال برای آفرینش زیبایی را درک کرد و در واقع می توان آن را پاسخ قاطعی به حساب آورد به تمام کسانی که به اشتباه زیبایی شناسی متال را دست وپاگیر و محدودکننده تلقی می کنند، آن هم در حالی که عملاً موسیقی متال شاید پرتنوع ترین و رنگارنگ ترین شاخه ی موسیقی مدرن باشد. و موسیقی آگالوچ دربردارنده ی کمالی است که تنها به لطف نبوغ می توان به آن دست یافت.

یکی از اولین عناصری که در کار این نوابغ بی بدیل متال جلب نظر می کند این است که با وجود آمریکایی بودن گروه، سبک کار آن - سبکی به شدت اتمسفریک، شاعرانه و سرشار از احساس - بیش تر کار گروه های اروپایی را تداعی می کند، به خصوص موسیقی متال اسکاندیناوی را. قطعاً یکی از دلایل مهم این امر، شرایط اقلیمی زادگاه اعضای این گروه است، یعنی پرتلند- اورگون، مکانی سردسیر و بسیار پربرف با چشم اندازهای طبیعی خیره کننده که شرایط اقلیمی اش بیش تر به کشورهایی مثل سوید، نروژ، فنلاند و ... شباهت دارد. همین حس و حال زمستانی بیش از هر حس دیگری بر کار آگالوچ غلبه دارد. موسیقی به شدت فضاپرداز گروه، چشم اندازهای پربرف و زمستانی و  اندوه سرد ولی شیرینی را در ذهن و روح شنونده القا می کند.

طبقه بندی کردن نوع و سبک کار آگالوچ، مثل همه ی گروه های نوآور و اریژینال متال، کار بسیار دشواری است. موسیقی، ترکیب منحصربه فردی است از فولکFolk، بلکBlack، دومDoom و گوتیکGothic، بسیار اتمسفریک و گاه حماسی، بسیار تغزلی و پراحساس، و صد البته اغلب افسرده و غمناک ولی اندوهی پالاینده، نه عذاب اور و آزاردهنده. به لحاظ صدای خواننده نیز کار تنوع بسیاری دارد: صدای خواننده ی گروه - جان هام John Haughm - کاه یک صدای بلک درجه یک است، گاه صدای صاف فوق العاده گرم و دلنشینی است و گاه چیزی بین این دو. خیلی وقت ها هم صدای او به نجوای غریبی تبدیل می شود. گاه صدای بسیار زیبای زنانه ای نیز آهنگ ها را همراهی می کند.

 موسیقی سرشار از "ریف"های عالی، سولوهای ماهرانه و همراه با استفاده ی گسترده ای از گیتار آکوستیک است، همه با آرانژمان های درجه یک. ولی موسیقی به همین جا محدود نمی شود و سازهایی مانند پیانو، ویولن، کنتراباس، کیبورد و حتی سازهای فولک و گاه غریبی مثل شاخ گوزن (!) هم به کار گرفته می شود. گاه سه یا چهار گیتار با هم نواخته می شوند و بی دلیل نیست که ساخت برخی از آهنگ ها دو سال یا حتی بیش تر (!) طول کشیده است. این نشانه ی وسواس کمال گرایانه ای است که با شنیدن موسیقی آن ها به خوبی می توان به آن پی برد.

آگالوچ در سال ۱۹۹۵ شکل گرفت ولی کارش را از سال ۱۹۹۹۶ با دمویی(Demo) به نام From Which of This Oak شروع کرد که قطعاً یکی از درخشان ترین دموهای تاریخ متال است و نشانه ای از نبوغ انکارناپذیر این گروه. در این دمو خیلی از عناصر آشنای آثار بعدی که مشخصه های همیشگی کار آگالوچ اند وجود دارد. مثلاً استفاده از صدای خواننده ی زن، پاساژهای متعدد گیتار آکوستیک، پیانو، اینترلودهای بی کلام و لطیف و البته با همان حال و هوای افسرده ی بسیار تاثیرگذار و احساس برانگیز.

نخستین آلبوم بلند گروه با عنوان Pale Folklore در همان سال ۱۹۹۹ اوج توانایی های آگالوچ را عرضه کرد. آهنگ ها طبق معمول طولانی اند. ریف های فوق العاده گیرا، قطعه های بی کلام طولانی، صداهای زنانه ی بسیار زیبا در پس زمینه، سولوهای درخشان، استفاده ی حیرت انگیز از پیانو برای گسترش اتمسفر افسرده ی کارها، افکت هایی مثل صدای باد و توفان، زوزه ی گرگ و صدای قدم برداشتن روی برف و ... و البته ملودی های بسیار جذاب و فراموش نشدنی، اشعاری مثل همیشه درخشان، تغغیرهای مکرر در تمپو و... این اثر نبوغ آسا واقعاً قابل توصیف نیست و بارانی بی وقفه از زیبایی ناب و مسحور کننده ای است که ۶۲ دقیقه ی تمام شما را با خودش در سفری بی نظیر و  ملکوتی همراه می کند. از آهنگ سه قسمتی و حدوداً ۱۹ دقیقه ای ابتدای آلبوم تا قطعه ی بی نهایت زیبا و سحرآمیز پیانو و... تا آهنگی ۱۲ دقیقه ای در پایان که قطعه ی پیانوی غمناک، باشکوه و درعین حال مخوفی آن را به آخر می رساند. زیبایی محض، ناب و ملکوتی که موسیقی در آن اوج متعالی و دست نیافتنی اش است. در ضمن این آلبوم، محبوب ترین آلبوم تمام عمرم هم هست!

در سال ۲۰۰۱ گروه یک EP با عنوان Of Stone, Wind and Pillors عرضه کرد که مثل همیشه درخشان و نبوغ آساست. این اثر ۳۱ دقیقه ای متشکل از دو آهنگ بی کلام شاهکار است، اجرای دوباره ی آهنگی از دموی گروه (که یکی دیگر ار آهنگ هایش هم در Pale Folklore دوباره اجرا شده بود) و دو آهنگ دیگر که یکی از آن ها اجرای مجدد آهنگ بسیار زیبایی از گروه Neofolk توانای Sol Invictus است. فقط آگالوچ می توانست این آهنگ را از اصل اش هم زیباتر در بیاورد، به خصوص با صدای مسحورکننده ی جان هام.

دومین آلبوم بلند گروه، شاهکار بی نظیر دیگری بود به نام The Mantle .آلبومی ۶۸ دقیقه ای با همان ترکیب خاص آگالوچ از فولک، بلک، دوم، گوتیک و... که با مقدمه ی معرکه ای که عمدتاً با گیتار آکوستیک نواخته شده شروع می شود و بعد آهنگ ۱۴ دقیقه ای نفس گیری از راه می رسد با ریف ها و سولوهای درخشان و ترکیبی بدیع از گیتار الکتریک و آکوستیک. در این آلبوم جان هام از صدای بلک خودش خیلی کم تر استفاده کرده. قطعه های بی کلام طولانی و گاه بسیار فولک، همان افکت های همیشگی، استفاده از سازهای متنوع، حتی ماندولین و ترومپت و کنتراباس و... حال و هوای کار با Pale Folklore تا حدی تفاوت دارد که این شاید تا حدی به خاطر رفتن کیبوردیست گروه - شین بریر Shane Breyer- باشد. با این حال قطعاً نمی توان آن را حتی ذره ای ضعیف تر به حساب آورد و خیلی ها  را بهترین کار گروه می دانند. فضای اثر همچنان افسرده و "زمستانی" است و بسیار شاعرانه، طبق معمول با اشعار درجه یک.

آگالوچ علاوه بر کارهایی که در بالا به آن ها اشاره شد، دو EP دیگر هم عرضه کرده - هرکدام با تنها دو آهنگ - که در عین زیبایی و داشتن مشخصه های همیشگی کار گروه، بیش تر کارهایی تجربی هستند و عمدتاً هم بی کلام و درواقع حاصل میکس مجدد برخی از آهنگ های قبلی گروه هستند. البته این دو اثر  The Grey و Tomorrow Will Never Com که در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ عرضه شده اند، کارکرد دیگری هم دارند و آن هم فرونشاندن بخشی از عطش همیشگی دوستداران گروه - که معمولاً خیلی هم متعصب و دوآتشه هستند - تا پیش از عرضه ی آلبوم سوم گروه است که خوشبختانه قرار است به زودی - در اوایل ۲۰۰۶ - عرضه شود. این نخستین آلبوم رسمی و بلند گروه پس از چهار سال خواهد بود که البته با توجه به کمال گرایی دان اندرسن Don Anderson (نوازنده ی گیتار)، جان هام John Haughm (خواننده و نوازنده ی گیتار و درامز) و جیسن ویلیام والتن Jason William Walton (نوازنده ی بیس) اصلاً عجیب نمی نماید. پیشاپیش اطمینان دارم که اثر جدید گروه هم شاهکار دیگری خواهد بود. اصلاً این سه نفر جز شاهکار چیز دیگری خلق نمی کنند

سعی میکنم که در حد توان و درک خودم در مورد موسیقی متال و و ارتباط بین موسیقی متن آهنگها و تئوری ساخت آهنگها و تکنیکهایی که تو آهنگسازی ازشون استفاده میکنند بحث کنم . در این مقاله میخوام مقدمه ای رو بر موسیقی متال و انواع سازهایی که در این نوع موسیقی استفاده میشه و ساختار آهنگهای این نوع سبک موسیقی شروع کنم تا بتونیم این نوع موسیقی تکنیکال و مملو از حس و زیبایی رو با هم بهتر درک کنیم .

موسیقی متال

بحث در مورد پیدایش این نوع سبک رو در کتابهای بسیاری خوندیم و تکرار دوباره اون رو در این مطلب جالب نمیدونم . موسیقی متال زاده اعتراض است . اعتراض به مسائلی که شاید در تاریکی سایه ها محو شده اند وبعضی از آنها دیگر آنقدر عادی شده اند که شاید خود ما نیز کوچکترین توجهی نسبت به اون نداریم!موسیقی متال موسیقی فریاد است! و در عین حال آرامش خاص پس از فریاد را در ذهن شنونده ایجاد میکند . تمام ماها وقتی از موضوعی عصبانی میشیم و این خشم و عصبانیت ما به حد بالایی میرسه عصبانیت خودمون رو با قریاد نشون میدیم خیلی ها میگن که این داد و بیدادهای بی موردی که در این نوع موسیقی وجود داره همه برای یه سری تخلیه های روانی هستش و داد و فریادهایی بی مورد هستند! ولی واقعا وقتی مادری معتاد بچه ناقصی رو به دنیا میاره که حق زندگی رو از اون میگیره! و یا در برابر مسئله ای مثل جنگ! و کشتار دسته جمعی انسانها و یا در برابر صنعتی شدن بی حد و مرز جوامع و از بین بردن طبیعت و درختانی که در صورت نبودشان نابودیمان حتمی خواهد بود ! آیا میتوان وقتی این مسائل رو مطرح میکنیم لبخند بزنیم و فریادمان را در درون حبس کنیم و با ملایمت بر خورد کنیم! در واقع این نوع سبک اعتراض سازهایی هم میطلبه که این اعتراض رو تکمیل کنند . صدای گیتار برقی با افکتهای خاصی که استفاده میکنند در واقع بهترین گزینه برای این نوع سبک هستش همراه با صدای کوبنده و محکم درامز ! که بیس اونو تکمیل میکنه و هماهنگی خاصی که بین بیس و درامز در بعضی از آهنگها وجود داره واقعا حس جالبی رو در شنونده ایجاد میکنه و کلا صدای بیس نوعی حالت رمزآلود رو در این سبک ایجاد میکنه .

سازهای مورد استفاده در سبک متال

در متال اصیل و پایه از 3 ساز گیتار الکتریک و بیس و درامز استفاده میشه که باز در گروههای اصیل 3 نفر هستند که گیتار الکتریک میزنن که یکی زدن ریتم و دیگری لید رو بر عهده داره . (ریتم مجموعه ای از چند ریف (Riff) هستش که در زیر گیتار لید نواخته میشه و اکثرا 2-3 ریف هست که تکرار میشه ریف هم خودش میتونه مجموعه ای از Palm Mute هایی باشه ( پالم میوت تکنیک خاصی هستش که در سبک متال کاربرد بسیاری داره که دست راست که پیک یا مضراب رو میگیره روی قسمتی از انتهای بدنه گیتار جایی که سیمها وارد بدنه گیتار میشن (Bridge ) قرار میگیره و بعد پیک روی سیمها زده میشه که صدای سیمها خفه شده و صدای جالبی رو ایجاد میکنه ) و یا ریف میتونه مجموعه ای از کوردهایی باشه که به صورت متناوب اجرا میشن که بسته به گرایش خاص موسیقی متال متفاوت هستند . ولی در کل وجود پالم میوت در بخش ریتم بسیار حائز اهمیت هستش . ) ( لید مجموعه ای از ملودیها و لیکهایی (Lick) هستش که روی گیتار ریتم نواخته میشه و گیتار لید کار تکنوازی و نواختن سولو رو بر عهده داره . لیک هم مجموعه ای از تنهایی هست که طبق قانون خاصی اجرا میشن و در اکثر سولو ها وجود دارند و شنیده میشن هر گیتاریستی از لیکهای خاصی استفاده میکنه که حالتی سلیقه ای داره و میشه گفت از روی ملودی ها و لیکهایی که گیتاریست از اونها استفاده میکنه میشه لهجه یک گیتاریست رو مشخص کرد ) گیتار بیس که حالت متداولش در سبک متال سازی هستش که از 4 سیم تشکیل شده ولی خوب بیس 5 سیم 6 سیم 8 سیم و ... هم وجود دارند . در حالت استفاده درست از بیس فضاهای خالی در موسیقی متال رو با بداهه نوازی خوب و قوی که از نوازنده بیس شنیده میشه پر میکنه ولی در اکثر گروهها هم هست که بیس همون نتهای گیتار ریتم رو میزنه با تفاوتی جزئی که میشه ایجاد این تفاوت رو هم به درامز مربوط کرد که در بسیاری جاها بیس با درامز هماهنگ میشه . درامز هم که از تیکه های متفاوتی تشکیل شده در حالت متداول سبک متال 3-4 تا Tom یک Snare و 2 تا بیس درام به همراه چندین سنج Cymbal که انواع سنجها که هر چی بیشتر باشند مشخصا تنوع برای ساخت لاین درامز بیشتر میشه و دست درامر بازتر میشه انواع سنجهایی که متداول هستند و صدای اونها رو در آهنگهای متال میشنویم ( Hi-hat , Crash , Ride , Splash , Chinese) هستند که مثلا صدای "های هت" اگه باز باشه و یا بسته باشه متفاوته و صدای راید هم اگه روی قسمت Bell زده بشه و یا رو بدنه سنج باز متفاوته ! پس ترکیبی از این چند ساز موسیقی متال رو با این همه تنوع ایجاد کرده .
در موسیقی متال برای تغییر صدای گیتار از افکت های زیادی استفاده میکنند . انواع صداهای Distortion (نوعی افکت که شاخص سبک متال هست) که با انواع افکتهایی از قبیل Flanger و Chorus و ... ترکیب میشن و یا صداهای Clean هستند که باز میتونن به صورت تنظیمات مختلفی مورد استفاده قرار بگیرند . گیتار لید باز از انواع پدالهای Wah استفاده میکنه که در صدا تغییرات خاص و جالبی ایجاد میکنند .

گرایشهای مختلف سبک متال

سبک متال دارای گرایشهای مختلفی هستش که به نحوی در اون گرایش خاص یا صدای خواننده ( وکالز ) فرق میکنه و یا نوع نواختن همون 3 ساز اصلی و یا سازهای دیگه ای به این 3 ساز اضافه میشن . این عوامل و بعضی از عوامل دیگه که میتونن محتوای متنهای گروهها هم باشه باعث میشه که گرایشهای مختلفی از سبک متال زاده بشن! انواع مختلفی از قبیل Doom Metal , Death Metal , Progressive Metal , Black Metal ,Thrash Metal و ..... رو میتونیم گرایشهای مختلف سبک متال دونست که باز خود این گرایشها نیز تقسیم بندی میشن .

(البته لازم به توضیحه که خودم بعد از این پست این گرایشها رو به طور کامل معرفی میکنم.)

ساختار آهنگهای متال

اصولا آهنگهای این سبک از قسمتهای مختلفی تشکیل شدند که این ساختار میتونه تغییر پذیر باشه ولی در حال کلی یک آهنگ در سبک متال باید از قسمتهای زیر تشکیل شده باشه :
Intro - Verse - Chorus - Solo - Outro که باز این قسمتها اضافه و یا کم میشن . قسمت Verse که معمولا قبل Chorus قرار میگیره و قسمتی هستش که وکالز همراه گیتار ریتم اجرا میشه و متن نسبتا طولانی تری نسبت به Chorus رو به همراه داره . قسمت Chorus قسمتی هستش که اکثرا بعد از شنیدن اهنگ در ذهن میمونه و این تو ذهن بودن از معیارهای Chorus هستش شاید دلیلش این باشه که ملودی خاصی داره و چندین بار هم تا آخر آهنگ تکرار میشه اکثرا اسامی آهنگ در Chorus آهنگ ها هم تکرار میشن . قسمت سولو رو که قبلا هم بحث کردیم قسمتی از آهنگ هستش که گیتار لید هنرنمایی میکنه و میشه گفت از جذابیت موسیقی متال سولوهای خوبی هست که در این سبک وجود داره.

پایان

امیدوارم واسطون جالب و مفید بوده باشه.